Mimariler
Mikroservis mimarisi
Mikroservis mimarisi, tek bir uygulamayı her biri kendi sürecinde çalışan ve HTTP ya da gRPC gibi hafif mekanizmalarla haberleşen küçük servisler olarak geliştirme yaklaşımıdır.
Mikroservisler nedir?
Mikroservisler iş yetkinlikleri etrafında kurulur ve tamamen otomatik süreçlerle birbirinden bağımsız dağıtılır. Uygulama, iyi tanımlanmış API’ler üzerinden haberleşen küçük ve bağımsız servislere ayrılır; her servisin sahibi küçük ve kendi kendine yeten bir ekiptir.
Bu, bulut yerel (cloud native) bir mimari yaklaşımdır: servisler gevşek bağlıdır, kendi teknoloji yığınlarına sahip olabilir ve sınırlı bağlamlara (bounded context) göre düzenlenir. Her servis tek sorumluluk ilkesini izler.
Mikroservislerin avantajları
Çeviklik ve pazara çıkış hızı
Uygulamayı ölçeklemek ve geliştirmek kolaylaşır; yeni özellikler daha hızlı yayına çıkar.
Esnek ölçeklenebilirlik
Her servis ayrı ölçeklenir; uygulamanın tamamını büyütmeden yalnızca ihtiyaç duyan servisleri büyütürsünüz.
Küçük ve odaklı ekipler
Bir servis, tek bir özellik ekibinin geliştirip test edip dağıtabileceği kadar küçük olmalıdır.
Küçük ve ayrık kod tabanı
Servisler kodu ya da veri depolarını paylaşmaz; bağımlılıklar azalır, yeni özellik eklemek kolaylaşır.
Kolay dağıtım
Sürekli entegrasyon ve sürekli teslimatı mümkün kılar; yeni fikirleri denemek ve işe yaramayanı geri almak kolaydır.
Doğru iş için doğru araç
Ekipler kendi servisleri için en uygun teknolojiyi seçebilir ve farklı teknoloji yığınlarını bir arada kullanabilir.
Dayanıklılık ve hata yalıtımı
Yeniden deneme (retry) ve devre kesici (circuit breaker) gibi desenlerle hatalar yalıtılır ve doğru yönetilir.
Veri yalıtımı
Her servisin kendi veritabanı vardır; şema değişiklikleri yalnızca tek bir veritabanını etkilediği için daha kolaydır.
Mikroservislerin zorlukları
Karmaşıklık
Her servis daha basittir ama sistemin bütünü daha karmaşıktır. Yüzlerce servisin dağıtımı ve iletişimi zorlaşır.
Ağ sorunları ve gecikme
Servisler ağ üzerinden haberleşir; ağ hatalarını yönetmek gerekir. Uzayan çağrı zincirleri gecikmeyi artırır ve fazla konuşkan API’lere yol açar.
Geliştirme ve test
Uçtan uca süreçleri geliştirmek ve test etmek monolitik sistemlere göre çok daha zordur.
Veri bütünlüğü
Her servis kendi verisini tutar; tutarlılığı sağlamak zorlaşır. Mümkün olan yerlerde nihai tutarlılık (eventual consistency) tercih edilmelidir.
Dağıtım
Ciddi bir DevOps otomasyonu ve araç yatırımı gerektirir; servis sayısı arttıkça elle dağıtım imkânsız hâle gelir.
Kayıt ve izleme
Dağıtık sistemlerde kayıtların merkezde toplanması ve sistemin bütününü gösteren bir izleme görünümü gerekir.
Hata ayıklama
Yerel geliştirme ortamında hata ayıklamak artık yeterli değildir; onlarca ya da yüzlerce servis üzerinde işe yaramaz.
Size nasıl yardımcı olabiliriz?
Otuz dakika. Sistemi anlatırsınız, biz nereden başlayacağımızı söyleriz.